راستش امروز یعنی امشب نمیدونم از چی بنویسم. موضوع و فکر توی ذهنم زیاد هست اما یکی شون مال مشرق یکیشون مال مغرب٬ برای همین نتونستم هیچ عنوانی براش بنویسم ولی به همون علتی که در پست قبل کفتم باید به روز میکردم.

نمیدونم...!!!!!

وای وای وای که چقدر حرف توی دلم هست اما نمیدونم چرا نمیتونم کاملشون کنم٬ شاید احساس میکنم با کامل کردم حرف هام به ناکامل بودن خودم پی میرم٬ به نا کامل بودن قانون مملکتم٬ به ناکامل بودن اعتقادادتم و به ناکامل بودن... وای نه بزارید حرف هام همین جوری ناکامل بمونه.

خلاصه این داستان رو برای این گفتم که از یه شاعر اسم ببرم. یادم میاد حدود ۲ ماه پیش یکی از دوستام از یک شاعر اسم برد که شعراش خیلی توپه  " از اون زمان من افتادم دنبال اسم این شاعر و کتاباش که بفهمم کی بوده که جمهوری اسلامی ممنوعش کرده (آخه جمهوری اسلامی چیزهای خوب رو همیشه ممنوع میکنه) خلاصه بعد از کلی تحقیق و پژوهش فهمیدم که اسم اون شاعر "کارو"(carow ) بوده و محاله که بتونم کتاباش رو گیر بیارم. بنابرن افتادم دنبال جمع کردن شعراش. متاسفانه نتونستم شعر آنچنانی ازش پیدا کنم٬ ولی هر چی هم پیدا کردم شعرهای نابش بوده. حالا یکی از شعرهاش رو براتون مینویسم. امیدوارم که شما هم از شعرهای کارو مثل من لذت ببرین.

گل سرخی به او دادم ٬ گل زردی به من داد

برای یک لحظه ناتمام قلبم از تپش افتاد

با تعجب پرسیدم: مگر از من بیزاری؟!

گفت: نه! باور کن نه! ولی

نمیخواهم پس از انکه از من کام گرفتی٬

برای پیدا کردن گل زردی٬

زحمتی به خود هموار کنی...

این ۳ تا شعر جزء شاهکارهای "کارو" هست. من کارو رو به خاطر این دوست دارم که با صراحت حرفش رو میزنه و اصلا نمیخواد محافظه کارانه حرف بزنه. خلاصه این که "کارو" خیلی زیبا مینویسه و خیلی هم جسورانه. امیدوارم که شما از این شعر ها خوشتون بیاد . اگه خواستین بگید دوباره از "کارو" براتون بنویسم.

چقدر سخته : تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت شی احساس کنی که هنوزم دوستش داری ...

چقدر سخته : دلت بخواد باز سرتو به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له شده ....

چقدر سخته : تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی ولی وقتی دیدیش هیچی به جز سلام نتونی بهش بگی...

چقدر سخته : وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه ولی مجبور باشی بهش بخندی تا نفهمه هنوزم دوستش داری...

چقدر سخته : گل آزروهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب بگی:

همیشه با تو

هر شب در رویاهایم تو رت می بینم ‌‌‌‌٬ احساست می کنم ...

اینگونه است که تو را میشناسم ٬ اینگونه باش علیرغم پیچ و خم های دور و فاصله های کهکشانی که بین ماست . بیا و خودت را به تماشا بگذار ... اینگونه باش و در هر جا که باشی ایمانم را از دست نخواهم داد اگر چه شبها بسیار سخت هستند٬ ادامه خواهم داد که یکبار دیگر تو در را می گشایی و اینجا نیستی٬ اینجا در قلب من وقلب من ادامه خواهد داد ٬عشق تنها یکبار برای هر کس می آید ٬ آری برای یکبار می آید و برای تمام عمرش می آید و نخواهد رفتتا ما برویم ...

عشق همان بود که با تو ورزیدم ٬ حقیقتا همان یکبار و از آن پس بدان آویختم و ...

              تا همیشه

                                   قلبم ادامه خواهد داد

                                                                           همیشه باتو ......

                                                                                                           پس اینگونه باش

واقعا نمیدونم چی بنویسم یا بهتره بگم اصلا نمیدونم از چی بنویسم از آقایون دوم خردادی بگم که دارن دستی دستی ملت رو به ... میدن یا از عید و مشتقاتش بگم . از شارژ شدن کارتهای بنزین بگم یا از شروع ترم امتحانام ... ولی یه چیز مخلوط میگم شما هم اگه حال دارید بخونید... ولی خداییش کی اونقد وقت داره که این چرت وپرتها رو بخونه ... اصلا وقتی کسی نمیخونه چرا بیخودی بنویسم و خودمو اذیت کنم... اصلا تصمیم داشتم مطلب احساسی بنویسم ولی شد دیگه!!!!!!!!!!!!!!!!